Ben je mantelzorger? Of help je je ouders een beetje?

Mantelzorgen voor mijn ouders, dat doe ik uit liefde en ook omdat ik vind dat ik dat moet doen. Ik wil er voor mijn ouders zijn, als zij mij nodig hebben. Jij ook? Toch is het belangrijk om mijn grenzen in de gaten te houden. Zorg je goed voor jezelf, dan zorg je beter voor een ander, toch? Voorkom overbelasting door mantelzorg. Stel net als ik deze belangrijke vragen voordat het nodig is.

 

Mantelzorg sluipt erin …

Meestal sluipt het erin, mantelzorg. Je ouders vragen je om eens te helpen met het opruimen van de schuur, want ze kunnen niet meer overal bij.

‘Je moeder kan niet meer zo goed bukken na die operatie.’

Of je merkt, dat ze achterstallige rekeningen hebben. Het overzicht ontbreekt. Samen besluit je om eens in de maand de rekeningen te bekijken. Wel gezellig, ook. Dit kan een hele tijd goed gaan. Misschien komt er 1 keer in de maand boodschappen doen bij, de zware dingen. En je helpt je ouders graag. Je houdt van ze en zij hebben ook voor jou gezorgd.

Als mantelzorg jouw taak wordt …

Maar het kan ook zo zijn, dat mantelzorg ineens bovenaan je to-do lijst staat. Als (1 van) je ouders ineens ziek wordt, bijvoorbeeld. Of zoals bij mij allebei tegelijk ineens naar het ziekenhuis moeten. Paniek! Het kan je overvallen.

  1. Wat moet er allemaal gebeuren,
  2. wie kan je helpen en
  3. hoe doe je dat met je werk?

 

Cijfers van het CBS: De zorguitgaven stijgen in 2016 met 1.8%. De beroepsbevolking krimpt en vanaf 2017 tot 2060 zal het aantal gepensioneerden alleen maar stijgen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te bedenken wat dat betekent. Minder mensen moeten meer geld opbrengen. Dan gaan de extraatjes er wel af.

Nu kun je als mantelzorger nog op hulp en ondersteuning rekenen. De gemeente en de meeste zorgverzekeraars helpen financieel, met vrijwilligers en maatjes in de respijtzorg, met goedkope hulpmiddelen en wettelijk als er een zorgindicatie is. Dit is wel per gemeente en per zorgverzekering verschillend.

Ben jij nieuw in de mantelzorg? Hebben jouw ouders je nu en dan nodig maar redden ze zich nog grotendeels? Dan is dit een goed moment om met je ouders over de toekomst te praten.

‘Waar bemoei jij je mee!’

Niet alle ouders zitten daarop te wachten. Soms krijg je te maken met tegenwerpingen. Een paar voorbeelden uit de praktijk:

  1. ‘Wij voelen ons nog ‘on top of the world’, dankjewel!’
  2. ‘Vind je dat ik er zo oud uit zie?’
  3. ‘Ik ben nog lang niet hulp behoevend hoor!’
  4. ‘Er zijn geen problemen en wie dan leeft, wie dan zorgt.’
  5. ‘Waar bemoei je je mee, je moeder en ik hebben zich altijd prima zelf kunnen redden.’

 

Mmmm, misschien op een ander moment, na een kleine aanleiding of met een andere toon of omweg proberen …

Wat kun je bijvoorbeeld bespreken?

In een gesprek kun je samen de volgende vragen beantwoorden:

Wat is er geregeld in de gemeente voor eventuele zorg? Welke potjes zijn er voor zorgvrager en mantelzorger? Dit kun je vaak vinden op de website van de gemeente. Hoe zijn mantelzorg en respijtzorg verzekerd in de huidige zorgverzekering? Is dit goed genoeg of is het beter geregeld in een andere verzekering? Wie zoekt wat op ;-)?

Wie zijn er allemaal betrokken bij je ouders en wat willen zij doen, als er zorg nodig is? Denk niet alleen aan kinderen, maar ook aan buren, vrienden en kennissen, huisarts, wijkverpleging, maatjes, ingehuurde hulp, thuiszorg, als dat nodig is. Kijk ook hoe dat op je werk geregeld is, heb je een mantelzorgvriendelijke werkgever?

Welke taken kunnen op termijn problemen oproepen en zijn er misschien oplossingen voor te bedenken?

In het gesprek hoef je natuurlijk niet meteen alle oplossingen te hebben. Je kunt ook geen toekomst voorspellen, dus je weet niet precies wat er op termijn nodig is. Maar door deze punten te bespreken kun je wel alvast een beetje op de hoogte raken. Als je met elkaar in gesprek bent, kom je er ook achter, wat de wederzijdse verwachtingen zijn. En als het nodig is ben je wat beter voorbereid op (on)mogelijkheden.

Ik gun jou en je ouders veel plezier bij het gesprek! Net zoveel als ik had, toen ik dit met mijn ouders besprak. Ik vond het zelf vooraf een beetje eng om die dingen te bespreken. Het is een voorschot op wat misschien komen gaat en waarvan je hoopt, dat het niet gebeurt. Ik dacht dat mijn ouders het pijnlijk zouden vinden om te bespreken, maar ze vonden het juist normaal en verantwoordelijk om te doen.

 

Wil je meer begeleiding? Wil je moeiteloos mantelzorgen met een mantelzorgplan? Vul hier je mailadres in en krijg gratis een mantelzorgplan om in te vullen.

Pin It on Pinterest

Share This