Selecteer een pagina

Herken je dat: je hebt een fijne dag gehad met je ouders. De administratie is op orde en jullie hebben een lekker zoetigheidje gegeten bij de koffie. Daarna ga je naar huis, maar je blijft piekeren. Je voelt je bezorgd.

 

Het is niet zo, dat je de bezorgdheid kunt verklaren. Iedereen is gezond en je hebt niets verontrustends opgemerkt. Het is meer een intuïtieve sfeer op de achtergrond, die blijft hangen als mist in de winter.

 

Intuïtief bezorgd

Ik ben een grote fan van intuïtie. Volg je buik bij iedere beslissing, zeg maar. Dit is geen uitzondering. Alleen, als je deze bezorgde mistvlaag over je dag laat hangen verlies je nodeloos energie. Het is een angstig veulen, dat niet door het hek durft; een gespannen peuter, die niet ziet, dat zijn moeder achter hem staat of nog erger: de chagrijnige blik van een tweemaal gescheiden oom op je bruiloft tijdens het ja-woord. Een grijze sluier beneemt je het zicht op een prachtige dag. (Sorry, ik laat me even gaan, belangrijker is:) Hoe kom je ervan af?

 

Angst is een bevriende boodschapper

Nu lees ik op dit moment een boek over groots en meeslepend leven. Bezorgdheid of angst betekent volgens de schrijver gewoon: bereid je voor. Er gaat binnenkort iets veranderen, zorg dat je daar klaar voor bent. Best handig, zo’n gevoel. Het is eigenlijk een bevriende boodschapper.

 

De vraag is dus niet, hoe kom je van die bezorgdheid af, maar:

hoe kun je met die bezorgdheid omgaan, zodat je niet de hele dag in een grauwsluier rondloopt.

 

Wegstoppen lukt niet

Een gevoel wegstoppen is kansloos. Het is alsof je een kind een ijsje belooft en dan ineens bedenkt, dat suiker niet goed voor hem is. Dat ijsje gaat dus niet door. Vervolgens loop je weg, terwijl je zegt: ‘En nu hebben we het er niet meer over, ijs is niet goed voor je!’

De rest van de dag – zelfs als je dacht, dat het nu wel klaar was – krijg je nog de vraag: ‘Maar waarom dan, mama, je had het beloofd!’

 

Met je hoofd redeneren helpt niet / Gelijk hebben helpt niet

Uitleggen (een beroep doen op zijn verstand) helpt niet. Hij begrijpt dat suiker slecht is. En dat het in een ijsje zit. Daar gaat het nu niet om. Het gaat om het gevoel, dat je het beloofd had en dat het oneerlijk is dat het nu niet doorgaat! Gezond eten doen we wel na dat ijsje! O ja en ijsjes zijn lekker, dat telt ook mee.

 

De situatie is wat het is. Jij hebt het ijsje beloofd en dat is dat.

Zo is het ook met het bezorgde gevoel. Het is er en wil gehoord worden. Het wil aandacht.

 

Wat kan je doen?

  • Geef even aandacht aan het gevoel.

Kun je de aanleiding voor je bezorgde gevoel terughalen? Iets wat je moeder zei, een gebaar van je vader of een onhoorbare zucht? Als je het niet meer weet kun je onderzoeken, waar in je lijf je de bezorgdheid voelt.

  • Geef een woord aan het gevoel.

Is het bezorgdheid, angst voor de toekomst of misschien melancholie over iets wat vroeger anders was? Mis je iets, bijvoorbeeld iets wat je ouders nu nooit meer doen of niet meer kunnen? Ben je verdrietig omdat je bang bent, dat je ze binnenkort moet missen? Of is het vermoeidheid?

  • Laat het gevoel even aanwezig zijn als een goede vriend.

Jullie mogen allebei jezelf zijn. Jij en je gevoel als twee met elkaar vertrouwde vrienden op een bankje in de zon, beide in gedachten verzonken en vertrouwd met elkaar.

Leuke blog? Deel hem met andere mantelzorgers. O ja, zorg jij voor familie en kun je wel wat meer energie gebruiken? Klik hier en ik neem contact op voor een Energieboostsessie voor mantelzorgers.

 

Vriendelijke groetjes van Nanzz, coach voor mantelzorgers

Pin It on Pinterest

Share This